| oatza 的个人资料O a t Z a照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
4月15日 Trip to Samedนิยายปรัมปรา
เรื่อง
เกาะเสม็ด..และ ผัดสามสหายขี้เมา(ริม)ทะเล
เหตุการณ์เริ่มต้นในวันที่อากาศในกรุงเทพร้อนระอุ สองสาว อันได้แก่ อ้อ และ แพร ได้ชักชวนกันไปเที่ยวเกาะเสม็ด สมาชิกร่วมทริปตอนแรก มี อ้อ แพร และโอ๊ด .. ต่อมา เพิ่มเป็น อ้อ แนน โอ๊ด และ แพร แต่... ด้วยเหตุผลบางประการ(หาอ่านได้จากบล็อกของอ้อและแนน) ซึ่งอาจเป็นการคัดเลือกทางธรรมชาติ ทำให้ทริปนี้ ประกอบไปด้วยสามสหายซึ่งเกิดในเดือนพฤษภา วันที่ 3,5 และ 6 ตามลำดับ (ชะรอย .. พวกเราคงจะตามกันมาเกิดเป็นแน่แท้)
การเดินทางเริ่มขึ้นในเช้าวันเสาร์ที่ 8 เมษายน เจอกันที่อนุฯ(ย่อมาจากอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ) ตอนเจ็ดโมง(แนนมาช้าสุด เพราะหนักกระเป๋า..กร๊ากกกกกก) แต่ไม่ทันรถตู้เที่ยวเจ็ดโมง ก้อเรยต้องนั่งเม้าท์เรื่องที่กะว่าจะไปเมาท์กันที่ทะเลไปพลางๆ เพื่อรอรถเที่ยวเก้าโมง (เราว่าคิดถูกแล้วแหละที่เริ่มเมาท์ตั้งแต่ตอนนั้น เพราะนั่งเม้าท์กันจนรถตู้ไปถึงระยอง ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะหมดเรื่องเมาท์)
ครั้นพอถึงท่าเรือนวลทิพย์ ก้อแวะกินข้าวชิวๆ ประกอบกับให้ไอ้แนนเข้าส้วมซักพัก ก้อพากันลงเรือเพื่อข้ามไปเกาะเสม็ด (ระหว่างที่อยู่บนเรือ พยายามจะฮัมเพลง"ธงน้ำเงิน"ดังๆ เนื่องจากอ้อบอกว่ามีคนนึงบนเรือน่าจะเป็นเด็กบดินทรฯ) ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงก่าๆ ล่ะมั้ง ก้อไปถึงเกาะ แล้วก้อนั่งรถกระบะวิบากเพื่อไปอ่าวไผ่..
เมื่อไปถึงอ่าวไผ่ ก้อตรงดิ่งไปยังที่พักที่จองไว้ (เป็นที่เดียวที่หาเบอร์โทรได้เนื่องจากคราวที่แล้วเราไปพักแล้วถ่ายรูปกับป้ายชื่อหน้าบังกาโลไว้นั่นเอง ก๊ากกก) ห้องพักคราวนี้ดูทรุดโทรมกว่าตอนไปเมื่อสองปีก่อนนิดหน่อย และเป็นที่น่าเสียดายที่ตอนไปไม่เจอกะพี่ที่บังกาโลที่เราขอถ่ายรูปด้วยเมื่อคราวที่แล้ว เพราะคนนั้น ต่อราคาง่ายมาก กล้าขอกล้าให้ บางที่ก้อให้มากกว่าที่ขอ 55
หลังจากนอนกลิ้งเกลือกกันซักพัก โอ๊ดกะแนนก็ผล็อยหลับไป ด้วยความเมาที่ไม่ได้เกิดจากการเดินทาง แต่มีสาเหตุมาจากอ้อ-บัง(ย่อมาจาก อ้อคุยโทรศัพท์กะบัง)
สามโมงครึ่ง อ้อเลิกบัง (ย่อมาจาก อ้อเลิกคุยโทรสับกับบัง) เรากะแนนก้อตื่น ถึงแม้เราจะมีแผลอุบาดๆที่ขาทั้งสองข้าง และแขนอีกข้างนึง แต่ให้ตายเถอะ. ถ้าไปทะเล แล้วไม่ลงทะเล ก็คงจะเสียชาติเกิดมิใช่น้อย .. เราสามสหาย ก้อเรยพากันวิ่งลงทะเล ไปลอยคอเมาท์ต่อจากในรถตู้ตามที่ได้ตั้งใจไว้ ลอยไป.. ลอยมา.. ซักพัก แนนก้อโดนแท่งแหลมๆใสๆ ตำเท้า(จากการสอบถามผู้รู้ภายหลัง พบว่ามันน่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่า หอยเม่น).. แนนก้อเรยไปนั่งพักริมหาด พอหายเจ็บ+ตกใจ ก้อลงไปลอยคอกันต่อ.. เพื่อไม่ให้น้อยหน้าสาวราศีพฤษภ ที่เกิดใกล้กันมากๆแล้วดันโคจรมาเป็นเพื่อนกัน เรากะอ้อ ก้อเรย โดนตำกันไปคนละทีสองที ลอยไปลอยมา .. กลิ้งเกลือกริมหาด จนเริ่มรู้สึกว่าเย็นแล้ว ก้อเรยกลับห้องไปอาบน้ำ แล้วก้อพบว่าเราทั้งสามตัว หามีอุปกรณ์ในการอาบน้ำเพียงพอไม่.. เพราะเรากะว่าคงต้องมีใครซักคนเอามา แต่ลืมนึกไปว่า พวกเราคงนิสัยเหมือนกันมากเกินไป ก้อเรยต้องไปหาซื้อเอาดาบหน้า อ่อ.. ขอบคุณแนนและอ้อที่ซื้อเบต้าดีนมาด้วย เพราะหลังจากการอาบน้ำ แผลเราเหวอะหนักกว่าเดิมอีกง่ะ T-T
กว่าพวกเราจะอาบน้ำเสร็จ ตะวันก้อได้ลาลับขอบฟ้าไปแล้ว ถึงเวลาออกหา(เหล้า เอ้ย ข้าว)กินพอดี พวกเราไปกินข้าวกันที่ Jep's restaurant .. อาหารที่กินก้อประกอบด้วย ต้มยำทะเล ทะเลจานร้อน แล้วก้ออาหารทะเลเผา ชื่อไรจำไม่ได้ ถ้าอยากรู้ หาคำตอบได้ที่บล็อกแนน (แต่ละอย่างที่กิน ราวกับกลัวคนอื่นจะไม่รู้ว่าไปทะเล.. กร๊ากกกก) ... ขอบคุณแนนที่เป็นเจ้ามือมื้อนั้น..
หึหึ.. เมื่อท้องอิ่ม ก้อถึงเวลาที่พวกเรารอคอย .. Climax ของ Trip นี้ .. และเป็นที่มาของชื่อเรื่อง ผัดสามสหายขี้เมา(ริม)ทะเล.. ก๊ากกกก เราสามคนกับ 100 pipers 1 ขวด และ mixer มั่วๆทั้งหลายที่กินกัน ตอนแรกนั่งกินบนหาดทราย พอ 4 ทุ่ม ร้านปิด พวกเราต้อง move กันไปที่ beach bar ตอนนั้นก้อเริ่มเดินโซซัดโซเซ กอดขวดเหล้า มิกเซอร์ และจานเม็ดมะม่วง เท่าที่จำได้ นั่นคงเป็นการเดินครั้งสุดท้ายในคืนนั้นที่พวกเรายังพอมีสติประคองตัวให้ตรงอยู่ได้ หลังจากที่กินกันไปเรื่อยๆ ก้อเริ่มมีคนรั่ว(อ้วก) มีคนร้องไห้ และอีกคนนิ่ง(รักษาภาพ) [ตอนนั้น.. เป็นช่วงเวลาที่เรามีความสุขมากๆๆๆเรย รู้สึกดีจริงๆ เพิ่งจะรู้เนี่ยแหละไอ้ที่เค้าพูดกกันว่า..เมามันส์ส์ส์...มันเป็นอย่างนี้นี่เอง] แต่เราก็ยังคงกินกันต่อไปจนเหล้าหมดและมีบางคนหลับ บางคนไปอ้วกมาเรยเริ่มดีขึ้น และอีกคนยังคงนิ่ง(รักษาภาพ)อยู่ เราก็เรยพากันกลับห้องตอนประมาณตีสาม และก้อหลับกันในทันที ยกเว้นบางคนที่ต้องแปรงฟันก่อนนอนเพราะไปอ้วกมา ก๊ากกกก (ตอนนั้นยังพอมีหวังว่าจะตื่นไปดูพระอาทิตย์ขึ้น)
เช้าวันรุ่งขึ้น เราตื่นขึ้นมาเพราะเสียงฟ้าร้อง แต่ก็ยังมีหวังว่าจะไปดูพระอาทิตย์ขึ้น แต่พอดูนาฬิกาแล้ว อ้าว มันเจ็ดโมงแล้วนี่หว่า.. แถมฝนยังตกอีกตะหาก ก้อเรยนอนต่อซะงั้น ตื่นมาอีกทีก้อเกาโมงก่าๆ เรยเปิด Super Rookie ดูแบบชิวชิว แล้วค่อยไปอาบน้ำตอนสิบโมงครึ่ง เสร็จสรรพเรียบร้อย เช็คเอาท์ตอนเที่ยงตรงพอดี ... แล้วเราก้อไปหาข้าวกินกัน กินไป ก้อนั่งมองทะเลไปด้วย.. ทะเลวันนั้นมันสวยมากๆๆๆ ... กินข้าวเสดก้อเดินถ่ายรูปไปเรื่อยๆๆๆ .. กะเวลาให้ข้ามไปถึงฝั่งพอดีกะที่รถตู้มารับตอนสี่โมงครึ่ง ....
ตอนนั่งรถตู้.. หลังจากผลัดกันหลับไปคนละตื่นสองตื่น เราก้อมานั่งรำลึกกันว่า เมื่อคืนทำไรไปบ้าง..
นึกไปก้อขำกันไป.. ถึงแม้ทริปนี้จะแค่ 2 วันกับหนึ่งคืน แต่ความประทับใจจะยังคงอยู่มิรู้ลืม
เวลาผ่านมาอาทิตย์นึงแล้ว แต่นึกถึงทีไร ก็ยังอิจฉาตัวเองอยู่เรยที่มีความสุขได้ขนาดนั้น 555
เมื่อไรก็ตามที่นึกถึงค่ำคืนแห่งความทรงจำบนเกาะเสม็ด ก็จะมีบทเพลงของทาทา ยัง แว่วคลอขึ้นมาทุกครั้งว่า...
"มีเพียงเราสามคน.. กลมเดียวก็พอ..."
(ขอขอบคุณ บทเพลง "สามคนหนึ่งกลม" ของ Tata Young" มา ณ ที่นี้ด้วย)
- Happy Ending -
评论 (5)
引用通告此日志的引用通告 URL 是： http://oatzang.spaces.live.com/blog/cns!BD8C18AC8FB89A1F!271.trak 引用此项的网络日志
|
|
|
